تا به کی با غربت و آوارگی سر میکنی؟
در میان روضه،چشمت را ز خون تر میکنی؟
تا به کی بین قنوت هر نمازت نیمه شب
توبه جای شیعیان با حال مضطر میکنی؟
آمدم در مجلست، روی سیاه آورده ام
این دل آلوده ی من را مطهّر می کنی؟
صاحب مجلس میایی لحظه ای در بین ما
بزم ما را از شمیم خود معطّر میکنی؟
من بمیرم که تما...