تا به دوش مصطفی تکلیف را ایزد گذاشت
از برای منکرانش ، تا به محشر حد گذاشت

چشمه چشمه از غدیرش رفت نعمت در جهان
رود شد در هر کجای عالم از خود رد گذاشت

ای جهان بر بیعتِ هر سالهٔ روز غدیر
آب اگر در دست داری ، بر زمین باید گذاشت

هر کسی نگذاشت در دل حبّ حیدر را بدان
قبر خود را در میان شعله ها...