تازه رسیده از سَفَرِ کربلا سرت
بینِ تَنِ تو فاصله افتاده تا سرت

با پهلوی شکسته و با صورت کبود
کُنجِ تنور کوفه کشانده مرا سرت

پیشانی ات شکسته و موهات کم شده
خاکستر تنور چه کرده است با سرت؟

رگ های گردنت چقدر نامرتب است
ای جان من چگونه مگر شد جدا سرت؟

این جای سنگ نیست، گمان می کنم حسین
افتاده است ز...