تار و پودم! حاصلم! معیارِ ایمانم حسن
أمر أمر توست آقا ! من به فرمانم حسن

حیف از عمری که در راهِ گدایی نگذرد
دل به هر کس غیرِ تو دادم پشیمانم حسن

چارده قرن است پایِ سفره ات نان می خوریم
تا ابد از سفره داریِ تو حیرانم حسن

هر کجا نامِ تو آمد مادرت لبخند زد
پس به اذنِ مادرت می گویم ای جانم حسن

یک ...