بین گودال سرت رفت و تنت جا مانده
تن بی پیرهنت در دل صحرا مانده

سهم من بوسه ای از زیر گلویت بودو
چقدر تیر به جای گل لبها مانده

دشت رنگین شده از خون سرت اما حیف
حسرت خون تنت بر دل دریا مانده

دست و پا میزدی و شمر برت می‌گرداند
جای آن خنجر کندش روی رگها مانده

گوییا بین تن غرق به خونت جای
یک سه شعبه...