بیتابم و بیقرارم، افتاده آتش به جانم
لب تشنه جان میسپارد امشب امام ِ جوانم

خشک است لبهای سردش، از شدّت زهرِ کاری
دیگر تکلّم ندارد... لکنت گفته زبانم

زخم و جراحاتِ بسیار، سوزانده عمقِ جگر را
خون میچکید از دهانش، از آه پُر شد دهانم

با پایکوبي کنیزان، یکریز کل می‌کشیدند
شد هلهله دورِ حجره،...