بیا که صوتِ قرآنت کران تا بیکران جاریست
طنینِ گام های تو به گوشِ عاشقان جاریست

تو که می دانی آقا جان غمِ تنهاییِ ما را
نهان از درد لبریز و سرشک از دیدگان جاریست

بیا ای حضرتِ باران که قرآن سخت مهجور است
ببین از جانِ یاسینت چه بغضی توامان جاریست

چنان در آتشِ عشقِ تو مثلِ شمع می سوزیم
که بی تو در به...