بیا که سینهٔ ما غرق در هوایِ شماست
جهان اسیرِ غمت، مستِ ندبه های شماست

شب از فراقِ تو بویِ جنون گرفته هنوز
عجیب تشنهٔ دیدارِ ردّ پایِ شماست

دلم پیالهٔ آتش، شرابِ بی صبریست
که هر نفس از عمر سرمستِ فدایِ شماست

به بزمِ عشق رقیبان به هیچ می مانند
که رندِ صومعه دل خرابِ وفایِ شماست

چه پرده ها که درید...