بیا که تا تو نیایی، بهار، بی معناست
خوشیِ مردمِ این روزگار، بی معناست

تَبِ فراق تو بیچاره کرده دنیا را
بدونِ تو به دلِ ما قرار، بی معناست

تحمُّل غمِ هجران تو عجب سخت است
به زیر تیغِ توایم و فرار، بی معناست

مُحبّتِ تو نباشد عُبودیَّت هم نیست
و زنده داریِ شبهای تار، بی معناست

ولایتِ تو به شیعه...