بیا که بر دل عالم نشسته سوز غمت
هزار جان گرامی فدای هر قدمت

امام کعبه تویی تو تویی مطاف حرم
که محترم حرم از رد پای محترمت

«فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی»
بگیر دست گدا را دوباره از کرمت

نفس بده که نفس پای پرچمت بزنم
مگیر از سر این دل تو سایه ی علمت

بیا و زنده کن این مرده را دمی به دمی
تو ای مس...