بیا و حال مرا روبراه کن ارباب
به دست خالی من هم نگاه کن ارباب

شکسته بال تر از من در این حوالی نیست
نگاهِ ویژه بر این روسیاه کن ارباب

گناه دارم و آواره ام! بیا فکری
به حالِ نوکرِ بی سرپناه کن ارباب

بگیر دست مرا و همیشه هیئت را
برای خستگی ام تکیه گاه کن ارباب

مرا به ماه محرم دوباره راه بده
تمام ما...