بیا ای گل بیا بی تو زمین سرد و زمان خسته
بهاران است و لیک آمد خزان در باغِ نو رسته

بیا در غیرتِ شیعه که این آیین نمی گنجد
تمام مسجد و محراب و درهای حرم بسته
بساطِ هیئت و روضه همه بر چیده شد حالا
نفس در سینه سنگین است و روح و جانمان خسته

تو آقایی و ما رسمِ رفاقت را ندانستیم
از این رو راهِ ‌وصل‌ِ ما...