بیا آقا که
میون روضه
تو رو خونده امّ البنین
گریزش بازم
به علقمه رفت
با صورت شد نقش زمین

نشسته بازم روی خاک ِغم
میخونه از دست و مشک و علم
میگه ای منتقم دیگه بیا
به حقّ دستایی که شد قلم

ای وای
به اشک مادر، یارب اِنْتَقِم
ای وای
به آه ِمضطر، یارب اِنْتَقِم
ای وای
به چشمای تر، یار...