بپذیر این سر درمانده ی بی سامان را
رد مکن این دل وامانده ی بی درمان را
هر که هر طور که آمد تو پذیرفتی زود
ماندیدیم که آواره کنی مهمان را
من معطل نشدم زود رسیدم به خودت
ای فدای تو که برداشته ای دربان را
در دکان کرمت توبه شکستم بسیار
طلب از بنده نکردی ز کرم تاوان را
عدل مطلق سر این سفره نبودم به یقین
...