بوي حسن گرفته گرد و قبار ميدان
در زير سم اسبان گويد كسي عمو جان
از گل دگر نمانده جز تكه تكه گلبرگ
اكنون منم و يك گل پرپر شده به دامان
ديده گشا به رويم بنگر دوچشم خيسم
اي يادگار پاك شاهنشه كريمان
پا ميكشي تو بر خاك دارم سرت به دامان
شرمنده ام ز نجمه كاري بكن عمو جان
...