به پای دل برسان خویش را به مشّایه
بنوش و مست شو از این شراب مشّایه

از آسمان پر از ابر چشم زائرها
چکید اشک و سپس شد گلاب مشّایه

خوشا دمی که شود باز دم قدم به قدم
در این هوای بهشتی ناب مشّایه

نفس کشیدن در راه عشق ذکر خداست
ببر ثواب نوافل ز خواب مشّایه

برو به شوق حرم سمت نور آن خورشید
به زیر داغ دل...