به صبحِ طلوعِ شکرقندِ تو
چمن می تراود ز لبخندِ تو

نسیمِ دَمت محضِ شادابی است
به عشقِ تو رنگِ جهان آبی است

چه شوری به جانِ تو آکنده است
قلم هم ز وصفِ تو شرمنده است

گلِ باغِ لیلا جمالت بهار
اذان گوی بابا دَمت ذوالفقار

نشسته قمر محوِ سیمای تو
غزلخوانِ تو گشته بابای تو

علی چشمه ی مِهر و جوشان تویی
...