به سوی یار از ندارها سلام می‌رسد
خوشیم این سلام‌ها به آن امام می‌رسد

شدیم بی نصیب از نظاره‌ی رخش ولی
نگاه لطف او به ما علی الدوام می‌رسد

عطای یار و منعِ بخشش‌اش یکی‌ست باطناً
صلاح ماست هر دوتاش...، هر کدام می‌رسد

بریده می‌شود نخِ توسل اهالی‌اش
به پای سفره‌ای که لقمه‌ی حرام می‌رسد

از ...