به جان من ز خاک تیره سر بردار مادرجان
بیا در خانه پا بر چشم من بگذار مادرجان

مرا خشنود کن با آن تبسم‌های شیرینت
غمی از دوش بابایم علی بردار مادرجان

تو ذکر خواب می‌گفتی برایم در عوض من هم
کنار تربتت بنشسته‌ام بیدار مادرجان

از آن سوزم که بینم در کنار قبر پنهانت
نباشد جز من و بابم علی زوار...