بهشت زائر هر روز آستانِ حسین
وَ طاقِ عرش همان طاقِ اَبروانِ حسین

عجیب مدار که فطرس به دور او گردد
که خورده است گره جانِ او به جانِ حسین

کریم و نعم الامیرند و باب حاجت خلق
منم گدای حسین و برادران حسین

نشسته اند همه پای سفره ی کرمش
که آب و نان فلک بسته شد به نانِ حسین

نداشت فرق برایش حبیب و حُر یا...