بهاردرقدمت ،چون که گل فشانی کرد
خزان به پای توخودرافکند وفانی کرد

شکفت تاگُل روی، توجبرئیل امین
به باغ غرق گُل وحی، نغمه خوانی کرد

به پاس مقدمت ای گُل،فرشته ی رحمت
نثارراه توگُل های آسمانی کرد

تورابه گلشن عصمت، چوارمغان دادند
دراین بهشت علی، ازتوباغبانی کرد

تومیهمان عزیز حریم وحی شدی...