بنشينم و از سوز جگر ناله بر آرم
بر صورت خونين تو صورت بگزارم
بردار در اين لحظه سراز خاك و دعا كن
تا من به سر كشته تو جان بسپارم
رسم است كه بر نعش جوان لاله گزارند
من لاله به غير از شرر ناله ندارم
از بس به تنت زخم روي زخم رسيده
ممكن نبود زخم تنت را بشمارم
باياد لب خشك تو اي نور دوديده
جادارد...