بنام نامیِ معبود، دارد شکرِ مسجودش
حسین بن علی، گویی رسیده روزِ موعودش
ز سجده برندارد سر، که باشد مستِ معبودش
که اسماعیلِ خود را، ذبح سازد بهر مقصودش

به ابراهیمِ آل الله بنگر، عشقِ سرمد را
ببین در ذاتِ حق ممسوس، آن شبهِ محمد را


عزیزِ فاطمه دارد، نماز عشق می خواند
خدا را بینِ سجده، بر فراز عشق می...