بعد از چهل غروب رسیدم کنار تو
پُر کرده جای تو بغلم را مزار تو

چینم بجای شاخهٔ گل دور خاک قبر
این چند شاخه دختر نیلی عذار تو

با یاد آتش جگرت گریه می کنم
شاید که اشک دیده‌ام آید به کار تو

قلب من از لباس تنت پاره تر شده
آیینه دلم شده این یادگار تو

باخطبه های حیدری ام کوفه‌تا به شام
ن...