بعد از تو بهر ما همه ساز سفر زدند
فریاد الرحیل به کوه و کمر زدند

بستند دست کودک و زن را به ریسمان
آتش به جان و قلب و دل شعله ور زدند

رحمی به کودکان تو هرگز نکرده اند
با ضرب تازیانه به آنان تشر زدند

رجاله های کوفه اسیران خویش را
گاهی به تازیانه و گاهی سپر زدند

آیا خبر رساند صبا بر سرت به نی
کز پش...