بر سرِ بام، جان دهم، تا به همه نشان شوم
پرچمِ راهِ کربلا، با تنِ خون فشان شوم

کشیده می شود تنِ بی سرِ من، روی زمین
تا که بجای تو در این، شهر کشان کشان شوم

تشنه شهید می شوم، تا نشوی تو تشنه لب
مسلمِ پیشمرگم و بهر تو جاودان شوم

مِهر تو در دلم عیان، مُهر تو بر سرم نشان
پیشقراولِ حسینیانِ هر زمان ...