بر سرم دادی بزن، فریاد کن
بندهء بیچاره را آزاد کن
جوششی بین دلم ایجاد کن
خانهء ویرانه را آباد کن

نفس بدکارم ز رو شمشیر بست
پای من را با غل و زنجیر بست

مانده ام من با ندانم کاریم
از عذاب است اینهمه بیداریم
برملا شد پیش مردم خواریم
کاش می شد از زمین برداریم

غافل از مرگم نمی دانم چرا
از قیامت من گری...