بحمداللَّه پیمبر دید، روی زینب خود را
به کف آورده از فیضِ دعایش، مطلب خود را
بحال سجده ی شکر است، هر روزِ و شب خود را
نهاده بر لب دردانه ی زهرا، لب خود را

خدیجه آمده، یا دومین زهرای پیغمبر
تعالی الله، زین دختر که باشد زینتِ حیدر


چه مولودی که شد نورش، شعاعِ حضرت طاها
سراپای وجودش، غرقِ نورِ ما...