با نَمی از زمزمت ،تر شد دهانم در حرم
لال بودم ،حال گویا شد بیانم در حرم
با غبارت ،پاک کردم گرد از مژگان چشم
تا بگویم که من از جاروکشانم در حرم
شب به ماه و اختران دیگر ندارد احتیاج
هست وقتی گنبدت در آسمانم در حرم
(أشهَد اَنَّ علی....) در گوشه ی صحن غدیر
هست عرفانی ترین بخش اذانم در حرم
قبل از آنی که ...