با زبانی که الکن از گفتن،باز هم می شوم غزلخوانت
گرچه دورم ولی تو خورشیدی،ای فدای جمال تابانت!

با نسیمی که می شود جاری،گفته ام با توسل و زاری
ای صبا گر سر حرم داری،لطف کن دست من به دامانت

گفتم ای باد جای من لب باش از سر صبح تا دل شب باش
جان من بوسه ای مرتب باش،تا بریزد به پای مهمانت!

چشمهای تری که...