با روضه سال خویش را تحویل می کرد
چشمان کم سو را شبیه نیل می کرد

می سوخت از داغ گل پرپر به صحرا
در چشم او باران خدا تنزیل می کرد

باران که میبارید از چشمان زخمش
با بال خود پاک اشک او جبریل می کرد

با گریه هایش چشم مروان خیس میشد
نفرین ز دل بر آل من سجیل می کرد

دارالعزایی بود با او در مدینه
با سبک خ...