با تَضرع ایستاد و رو به رویش حرف زد
با خدای خویش از راز مگویش حرف زد

دست بر زیر محاسن برد و گفتا: پیشکش
از خطوط صورت و زیر گلویش حرف زد

هربلایی بود را روز ازل با جان خرید
جان چه قابل، جان به کف از آبرویش حرف زد

از گلستانش ،جوانش از هر آنچه داشت گفت
از گل ششماههء خوش رنگ و بویش حرف زد

هق هق مولای...