با این همه بلا، به تو اُمّید بسته ایم
دل بسته ایم بر تو، ولی دل شکسته ایم

با یاد تو، نشسته و برخواست می کنیم
اما چه دور، از جلساتَت نشسته ایم

تو اینچنین مُهَذَّب و خائِف شدی ولی
ما ذَرّه ای، ز خوفِ خدا را نَجُسته ایم

تو در میانِ جمعی و ما، گِردِ کوه و دشت
دنبالِ خیمه ی تو، هراسان و خسته ای...