با اذن حیدر ؛ باز کردم دفترم را
بنویسم احوال وخیم مادرم را

فقد النبی ؛ ظلم الوصی بیچاره اش کرد
حق خواهی اش در کوچه ها آواره اش کرد

بعد از نبی یک روز خوش را هم ندیده
رنگ از رخ زهرای مرضیه پریده

در بسترش بود و نشان مرگ ؛ مشهود
اما دعا گوی همین همسایه ها بود

همسایه هایی که ز حیدر کینه ...