باید گریست مثل سحاب از فراق تو
باید که گشت خانه خراب از فراق تو

با جرم ماست فصل ظهورت نمی رسد
باید کشید داغ عذاب از فراق تو

بی خود که نیست در دل یاران بی قرار
افتاده عشق در تب و تاب از فراق تو

جز غم نبود در دل گلهای ارغوان
جز خون نداشت لاله گلاب از فراق تو

هر عاشقی که گشت بیابان نشین وصل
لب تشنه...