باورم نیست که آب گشته تنت فاطمه جان
دردها برده توان از بدنت فاطمه جان

تو به هر بار نفس،تر شود از خون لبهات
خون خشک مانده به دور دهنت فاطمه جان

آه ازآن آه که هر گاه تو جانکاه کشی
گل نماید به روی پیرهنت فاطمه جان

چه شده با تو که بر لب زده ای مهرسکوت
منکه دلتنگ شدم برسخنت فاطمه جان

داغ هجران تو را ...