باغ جنان را تو همچو گل به میانی
بهر دل مرده ی گدا ضربانی

سبزم و خرم ز شوق وصل تو جانا
زرد و خزانم گرم ز خویش برانی

دور فتاده لبم ز جام وجودت
پیرم و بی جان، و تو هنوز همانی (۱)

بی تو عسل تلخ تر ز طعم هلاهل
زهر به نامت عسل که نُقل دهانی

جان به فدای کلام روح فزایت
جان به فدای تو که امیر بیانی

ت...