باز هم بی انتها شد گریه های مادرم
بار می بندد مرا راهی کند سوی حرم

بغض خود را میخورم با نام زیبای حسین
دست خود را میکشد مادر دوباره بر سرم

آخرین حرفش دوباره حضرت عباس شد
این سلامم رسان بر حضرت شاه کَرَم

مادرم گفتا برو اما فقط نذر ظهور
من مرید حیدر و مدیون شیر مادرم

رهبری دارم که عالم را گلستان...