باز دل های پریشان را پریشان تر مکن
با وصایایت، علی را این همه مضطر مکن

حرف از رفتن مزن، آتش به قلبِ من مزن
نا امیدم از خودت ای روحِ پیغمبر مکن

آتشِ دیوار و در، یک بار ما را سوخته
بارِ دیگر، شعله بر جان و دل حیدر مکن

حرفی ای بانوی اطهر، از حلالیَّت مگو
با علی، صحبت از این شرمندگی دیگر مکن

اشک ...