باز در آفرینشی شیرین
شعر را غرق شور می بینم
نور می بینم از تراوش شعر
واژه ها را بلور می بینم

واژه هایی که تشنه ی تو شدند
تشنه ی نور تو امیر غزل
تا ابد من تو را به چشم ازل
بهتر از هر چه نور می بینم

غرق دنیا شدم نمی بالم
باری از حسرت است بر دوشم
چشم دارم به لطف و مرحمتت
من تو را هم غفور می بینم

این...