باز اومد شبِ جمعه تو دلم آشوبه
خودم اینجا و دلم در حرمِ محبوبه

منو این سینه ی محزون خدایا چه کنم
این چه دردیست که هر لحظه منو مغلوبه

یه صدایی میرسه از توی نهرِ علقمه
گوییا شِکوه داره عباس پیشِ فاطمه

کاش این غربتِ حزنِ او به جایی برسه
تپشِ موجِ مصیبته که در تلاطمه

نذرِ آب میکنه سقا برسه تا خیمه گ...