بار ما را حی داور می کِشد
قبل توبه، خط به دفتر می کِشد

دست ما خالی است، او دستش پُر است
از گداها ناز، بهتر می کشد

با همین طغیانگری و سرکشی
بنده اش را پُشت این در می کشد

قیمتم را گریه بالا می برد
ارزشم را غم فراتر می کشد

غفلت از تاریکی آن قبر تنگ
گوش ما را روز آخر می کشد

هرچه دار...