ای که رخساره ی قدسی تو بی مانند است
ماه وخورشید و فلک بر تو ارادتمند است

تکیه برکعبه بزن تا که جهان درک کند
کعبه را با گل نرگس ز ازل پیوند است

زندگی با تو بهشت است و بدون تو جحیم
خوش برآن بنده که با عشق تو خویشاوند است

چقدر قلب تو آزرده شد از ما، یک روز
کاش گویند به روی لبتان لبخند است ...