ای که دل ها را چو آهو سمت مشهد میبری
مهربان تر از پدر دلسوز تر از مادری

بیکسی ، رسوایی و بیچارگی ‌داراییم
در کفم چیزی ندارم آه دارم می خری

در حریم تو همه در پرده پوشی ِ تواند
روز محشر کی کنم باور تو پرده میدری

فقر آمد عشق تو کی در دلم کمرنگ شد
پیش من از نان شب در سفره ام واجب تری

زائران طوس بال...