ای پدر داغ غمت شعله زده بر جگرم
من که ماتم زده ام مهدی نیکو سیرم

سخن از هجر زدی شد شرری بر دل من
داغ دوری تو بابا که شکسته کمرم

گر که کاری شده این زهر، به جان و تن تو
ولی من کشته ی آن سیلی و دیوار و درم

خواندی امشب تو مرا بر سر بالین ابتا
عطش لعل لب و رنگ رخت دردسرم

ترک و خشکی لبهات دلم را لرزا...