ای مهربانتر از همه ای آشنای من
ای قادر و رحیم و کریم، ای خدای من

باز آمدم بکوی تو با بار معصیت
بنگر به اشک و روی سیاه و نوای من

باز آمدم به درگه تو با هزار امید
تا از کرم دوباره ببخشی خطای من

جرمم ز حد گذشته و غرق تباهی ام
غالب شده دوباره به عقلم هوای من

یارب بجز تو کیست که دردم دوا کند
از توست ...