(صندلیِ چرخدار)

ای فدای آن که از مسیر دور
شد به عزم آهنین، مسافرت
می‌زند قدم به چرخ هشتمین
صندلی چرخ‌دارِ زائرت

چرخ دیدم و شکفت طبع من
شد قلم به دست، فکر پا شدن
مثل حوض صحن، چشمۀ سخن
باز شد دوباره روی شاعرت

بی تو نبض رود، سنگ می‌شود
بین آب و خاک جنگ می‌شود
چرخ روزگار لنگ می‌شود
گر ...