ای فخر کائنات! گذر کن دمی به شام
ما را اسیر بین، تو ای سیّد انام!

دانند شامیان ز جفا، خون ما حلال
بگذر به ما که گشته به ما زندگی، حرام

دردم نه یک، نه صد، نه هزار است، این سفر
زین درد بی‌شمار، برت بشمرم کدام؟

در بزم عام، ز اهل و عیال تو، این گروه
آن یک کنیز خواهد و آن دیگری غلام

اولاد...