دانلود برنامه بحارالاشعار

ای غبار آستانت آبروی اهل قم

شعر مداحی مدح حضرت معصومه (س) - ای غبار آستانت آبروی اهل قم

ای غبار آستانت، آبروی اهل قم
داده زینت خاک زوارت به روی اهل قم

وصف تو محفل به محفل، گفتگوی اهل قم
روز و شب چشم عنایاتت به سوی اهل قم

آفتاب و ماه، تا در چرخِ گیتی‌ پرور است
سایه ی‌ گلدسته‌هایت بر سرِ این‌کشور است

دخت موسایی و صد موسی مقیمِ طور توست
وسعت ملک خدا، غرق شعاع نور توست

عصمت و تقوی و پاکی و شرف، منشور توست
قم اگر گردیده مشهور جهان، مشهور توست

نه فقط «موسی‌بن‌جعفر» را سرورِ سینه‌ای
چارده معصوم را سر تا قدم آیینه‌ ای

نخل موسای ولایت، بر ندارد مثل تو
بعد زینب فاطمه، کوثر ندارد مثل تو

هفتمین بحر شرف، گوهر ندارد مثل تو
حجت هشتم، رضا، خواهر ندارد مثل تو

چارده خورشیدِ خورشید آفرین را کوکبی
بر سر دست پدر، هم فاطمه، هم زینبی

ای به جان و پیکر پاکت، سلام فاطمه
بضعه ی پیغمبر اکرم، تمام فاطمه

از دهانت ریخته دُرِّ کلامِ فاطمه
بر تو چون زهرا برازنده است، نامِ فاطمه

گفتگویت یاد از «امّ ابیها» می‌کند
تا رضا روی تو بیند، یاد زهرا می‌کند

خاک قم بالد که دارد نقشِ جای پای تو
وحیِ مُنزَل جوشد از گفتارِ روح افزای تو

می‌برد دل از امامان هُدا، سیمای تو
تا صف محشر سلام‌ ا... بر آبای تو

گر جهان بار دگر «موسی‌ بن‌ جعفر» آورد
می‌توان چون حضرت معصومه، دختر آورد

روی تو روی بهشت و خوی تو خوی بهشت
نی عجب کز سینه‌ ات بوی پدر، بوی بهشت

قم شده با مقدم نورانیَت، کوی بهشت
محو شد از ذهن اهل قم، هیاهوی بهشت

تا به سوی قم تو را طیّ سفر، آغاز شد
یک در جنّت به خلق، از جانب قم، باز شد

شعله ی داغ پدر بر سینه می‌ زد آذرت
بود از هجر رضا سوز دل و چشم ترت

حیف در سنّ جوانی مثل زهرا مادرت
بعد هفده روز پر زد مرغ روح از پیکرت

کس نداند آتش داغت به اهل قم چه کرد
با دل زار رضا آن حجت هشتم، چه کرد

اهل قم کز مکتبت علم حدیث آموختند
پای تا سر در عزایت چون شرار افروختند

دیده بر تابوت تو از چار جانب دوختند
روز تشییعت به یاد دفن زهرا سوختند

پیکر پاک تو را روز از زمین برداشتند
جسم زهرا را دل شب در لحد بگذاشتند

تربت پاک تو را مادر زیارت می‌ کند
هم رسول ‌ا...، هم حیدر زیارت می‌ کند

هم رضا، هم موسی‌ جعفر زیارت می ‌کند
هر امام و هر پیام‌ آور زیارت می ‌کند

بارگاه قدس تو، برتر ز عرش کبریاست
تا خدا دارد خدایی کعبه ی دل ‌های ماست

ای مزارت کعبه ی دل، تربتت، بیت‌ الحرام
تا تو را، یا فاطمه!، در شهر قم باشد مقام

از خراسان می‌دهد هر صبح، خورشیدت سلام
گویی از قبر رضا، بر اهل قم آید پیام:

هر که چون «میثم» به خاک این حرم صورت نهشت
روز محشر می‌شود واجب برای او بهشت

استاد غلامرضا سازگار

181
شعر بعدی