ای طفل یتیم کوفه ی غم ، ای مانده میان کوچه ی غم
ای پیر مریض و دیده بسته ، ای فقیر دل غمین و خسته

ای کوفه ی غصه ها و غم ها ، ای چاه انیس بی کسی ها
ای میخ در و شانه و مسمار ، من رفتنی ام خدانگهدار

فرقم بشکسته ، از ضربت شمشیر
آورده یتیمی ، از خانه ی خود شیر

عباس دلاور و رشیدم ، سر را به نهاده رو...